محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

551

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

را دوباره نمىتوان بازگرداند ، و مرگ را نمىشود مانع شد ، پدر و مادرم فداى تو ما را در پيشگاه پروردگارت ياد كن و در خاطر خود نگهدار . واژه‌شناسى الشئون : رگ‌هاى چشم كه از آنها اشك بيرون مىريزد . المماطل : كسى كه كار امروز را به فردا وامىگذارد . المحالف : يار و همراه . ساختار ادبى انت : مبتداى موخر و « بابى » خبر مقدم . جار و مجرور نيز متعلق به محذوف است . امى : عطف بر « ابى » است . انك امرت : تأويل به مصدر مىرود و مبتدا قرار مىگيرد . شرح و تفسير شريف رضى مىگويد كه امام عليه السّلام اين خطبه را در حال شستن و دفن بدن مبارك پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : ( بأبي أنت و أمّي يا رسول اللّه ) همه مردم براى از دست دادن عزيزانشان اندوهگين مىشوند و مدت زمانى اشك مىريزند و سپس همه‌چيز را فراموش كرده و از ياد مىبرند . اندوه افراد براى از دست دادن عزيزانشان به اندازه جايگاه و نقش آن عزيزان در زندگى بازماندگان است . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله پدرى مهربان براى على عليه السّلام و همسرش عليها السّلام و فرزندانش عليهم السّلام بود و نيز پيوند برادرى بين آنها بسته شده بود و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از پيش از نبوت ، معلم و استاد على عليه السّلام بود و ثمره نبوت در او آشكار شد . از